Galtee – to pasmo górskie położone w Munster na pograniczu trzech hrabstw Cork, Tipperary i Limerick, a najwyższy szczyt to Galteemore który ma 917 metrów nad poziomem morza.

My tym razem postanowiliśmy zdobyć dwa szczyty Galtybeg (799,2 m. n.p.m.), a następnie najwyższy szczyty Galteemore (917m. n.p.m.) Naszą wędrówkę zaczęliśmy we wsi Skeheenarinky tuż niedaleko autostrady Cork – Dublin M8 – zjazd nr 12 a następnie drogą R639 do wsi  Skeheenarinky i tam skręcić w lewo (szerokość geograficzna 52°20’5.99″N, długość geograficzna  8° 9’26.79″Zach.)

Przez pierwsze około 3-4 kilometrów ścieżka jest bardzo łatwa (kamienista dróżka), a następnie droga czy też jakikolwiek szlak się kończy i trzeba polegać na własnej intuicji i GPS.

Same podejścia pod oba szczyty, choć nie aż tak wysokie to naprawdę są wyczerpujące, ale wspaniałe widoki wynagradzają cały wysiłek.

W sumie zrobiliśmy 12,7 km w 5 godzin, oczywiście wliczając przerwy na odpoczynek czy tez jedzenie.

Warto też wspomnieć o wzniesieniu Knockeenatoung, które pokonuje się po drodze na Galtybeg, a na którym znajduje się pamiątkowa tablica poświęcona katastrofie lotniczej, która miała miejsce w tych górach 20 września 1976 w której to zginęli: Tom Gannon (prawnik), Jimmy Byrne (rolnik) i Dick O’Leary (właściciel autosalonu), wszyscy trzej byli doświadczonymi lotnikami i członkami AeroClubu w Longford do którego to właśnie wracali. W tamtych czasach nie było nawet mowy w Irlandii o jakimkolwiek ratownictwie górskim, to przypadkowi piechurowie, którzy znali te góry pomagali w akcji poszukiwawczej. Z powodu tego to zdarzenia i dzięki poświęceniu kilku klubów wędrownych w niecały rok po katastrofie założono całoroczną służbę Południowo-Wschodniego Stowarzyszenia Ratownictwa Górskiego (SEMRA), która zawsze śpieszy wszystkim z pomocą, a warto tu podkreślić, że jest to obszar operacyjny o powierzchni ponad 2 tysięcy kilometrów kwadratowych. Warto tu dodać, że jest to stowarzyszenie non-profit a aby się z nimi skontaktować wystarczy zadzwonić pod numery alarmowe 999 lub 112.

Ogólnie jest to trasa naprawdę godna polecenia, ale trzeba zaznaczyć iż warto do tego dobrze się przygotować.